Ontplofte benen

Vandaag mijn eerste duathlon sinds tijden gedaan; duathlon is niet echt mijn ding - bij het startschot schiet iedereen er als een speer vandoor terwijl ik in rustig jog-tempo warm moet draaien. Verder startte ik vandaag een korte afstand, dus werd het effect nog verdubbeld. Desalniettemin, ik had ervoor gekozen om een wedstrijd in mijn 'achtertuin' te doen die als nulpunt fungeert voor het komend seizoen. De duathlon van Hilversum bestond uit 5,5KM onverhard hardlopen, 20KM racefietsen en afsluitend 2,7KM lopen. Het lopen was een mooie ronde die vier keer afgelegd moest worden; dat betekende 4x een pittige heuvel over. Uiteraard probeer ik voor mijn doen hard te starten maar ondanks het verkennende rondje ben ik toch niet warm genoeg - kortom, mijn kuiten stonden stevig op spanning. Elke ronde ging ik nipt harder om na 23:43 richting fiets af te buigen.

Ik had andere pedalen gemonteerd zodat ik met mijn hardloopschoenen kon gaan fietsen - snelle wissel dus. Voor het fietsen was er een ronde die twee keer afgelegd mocht worden met totaal 5x een U-bocht. Door het vreemd gevormde parkoers was het lastig om de wind in te schatten. Op souplesse probeerde ik een aardige gang te houden; desondanks begonnen de bovenbenen na 5KM toch wel enigszins te 'groeien'. Auw, het lopen deed al 'pijn' maar het fietsen was ook geen pretje. Vol goede moed stapte ik van mijn fiets af (springen ging niet meer want mijn voeten voelden als klompjes) om me op die laatste 2,7KM te storten. Ha, mijn diesel kwam een beetje op stoom en deze ronden voelden soepeler aan en gingen ook iets harder dan in de eerste run. Glimlach voor de camera en sprintje naar de finish gingen nog gemakkelijk.

Bij koffie en brood (gesponsord marathonbroodje) de wedstrijd geevalueerd. De kop is eraf en ik weet waar ik sta - veel fietsKMs maken en tempohardheid opdoen. Nu al zin om te trainen...

AKRM - herdenkingsloop langs Kromme Rijn

Het pad langs de Kromme Rijn ken ik aardig vanwege de vele duurloopjes die ik daar gedaan heb; van Ledig Erf tot aan Wijk bij Duurstede. Ik heb er gelopen In winter, lente, zomer en herfst - het is altijd mooi. Vandaag mocht ik meelopen met de André's Kromme Rijn Marathon, een herdenkingsloop voor  André van der Vliert, ultraloper die op 38 jarige leeftijd overleed.  

Een loopevent met de start op de atletiekbaan van Maarschalkerweerd, Utrecht en het keerpunt in Cothen. Onderweg hebben we een bloemetje mogen plaatsen bij de herdenkingsbank voor André in de buurt van Werkhoven. Een speciaal moment, waar we allemaal stil van waren.

In het zonnetje werden de KMs in 'kletsgroepen' afgewerkt. Voor mij lag het tempo toch iets hoger dan kletsen zodat ik de laatste KMs het tempo moest laten zakken. Teruggekomen bij de baan werd ieder persoonlijk ontvangen in de kantine onder luid applaus. Ik plofte op een stoel en kon de eerste vijf minuten niet meer opstaan (grijns). Maar wat een heerlijke loop was het; perfect weertje, mooi parkoers en gezellig bijgekletst met oude bekenden! Enne, de oorkonde komt aan de wand.