wahaat 50km? rennend?

Volgers die me al langer op de hielen zitten, kijken misschien niet verbaasd op..maar menig mens krabt zich bedenkelijk achter het oor als ik zeg wat ik gister gedaan heb: 50KM hardgelopen over de Veluwe. Het was zeker geen peanuts, maar mijn inspanning verbleekt bij helden die dit 5 dagen achter elkaar doen... 

Het complete verhaal over de Be More Ultra Tour!
Begin dit jaar kwam het volgende bericht door: Martine, Pieter en Léonie lopen van 24 tot en met 28 maart dwars door Nederland om geld op te halen voor de kids bij Mother of Peace in Zuid Afrika. Loop mee en beleef dit unieke evenement! 




Léonie ken ik van mijn eerste ultra vorig jaar en met Martine had ik inmiddels via Twitter kennisgemaakt. Beide superultra-loopsters deed dus wel vermoeden dat het hier ging om een aanzienlijke tour. Vrijdag mocht ik aanhaken op dag drie van de Be More Ultra Tour - 50KM koersen over de Veluwe. Het team van vandaag:

De organisatie van de hardloop4daagse had de etappe van vandaag uitgezet. 
Vanuit het Orderbos volgt een ronde over Assel, Kootwijk, Stroe, Koudhoorn. Vervolgens via het Speulderbos gaat het verder langs Drie, Speuld en het Uddelermeer. Tot slot wordt Hoog Soeren aangedaan alvorens de finish wordt bereikt op de atletiekbaan in het Orderbos. Onderweg werden vele foto's geschoten door Maurice; alle credits van de foto's zijn voor hem!

Hier kan ik nog fris lachen+zwaaien! De eerste etappe (18KM) liep gemakkelijk. Mijn n+zwaaien! De eerste etappe (18KM) liep gemakkelijk. Mijn CamelBak had ik gevuld met mijn eigen energie-brouwsel en bidonnetje water bij de 'voorraad-fiets' gedeponeerd; op deze manier kon ik onderweg blijven drinken. Bij de eerste post extra bijtanken met Herbalife H3O energiedrank.

Tweede etappe was relatief kort met 13KM en deze vlogen dan ook voorbij. Inmiddels begon het wat frisser te worden; maar we mochten absoluut niet klagen over het weer. Fantastisch weer, drie druppels gevoeld maar voor de rest liepen we om de buien heen.

Derde etappe liep een groot stuk over de hei - prachtig!

Diepgaand gesprek na het marathonpunt - ik zat er zwaar doorheen maar was erg blij met mijn gesprekspartner. Toegegeven, hij heeft meer energie aan woorden verspild dan ik... ik was allang blij dat ik mijn ene been voor de andere kon krijgen.


Na 52KM hoorden we flink gejoel+gefluit - terug in Apeldoorn werden we enthousiast onthaald door de crew en organisatoren van deze etappe. De Veluwe was erg mooi om over te rennen - hier moet ik zeker ns een keer terugkomen. Maar eerst herstellen van dit loopje...

6 zaterdagen in maart+april...

Op zes zaterdagen in maart+april 2010 ren ik met deze enthousiastelingen elke zaterdagochtend rondjes in het park of langs de Singel. Het zijn mijn iRunners van het voorjaar 2010!!

Vasaloppet 2010

Zondag 7 maart 2010
We mogen vandaag vroeg de veren uit; om 3:15 gaat de wekker. Laatste spullen inpakken en heel veel kleding aantrekken. Wat te denken van hemd, thermo-shirt korte mouw, 2x thermo-shirt lange mouw, soft cell, loopshirt, langlaufbroek, joggingbroek, spijkerbroek. En als we naar buiten gaan, komt daar nog bij soft cell, jas, muts en haardband, handschoenen en wanten. Verbazingwekkend dat ik mijn broek+jas nog dicht kreeg... Als het meezit staan we anderhalf uur voor de start in minus 15graad kou te kleumen - vandaar de multi-lagen! 


Om 3:30 smeren we brood om in de bus op te eten. Vier uur stappen we in de auto om naar Mora te rijden, daar pakken we om 4:45 de bus naar Berga (Sälen). Normaliter zou de bus er binnen twee uur zijn - vroeg genoeg dus.
Maar dit jaar loopt het anders - 7:45 stappen we pas uit de bus. Via toilet gaan we naar ons startvak. We staan helemaal achteraan - iets wat we liever niet willen in verband met de 'cut off' tijden. Maar het zij zo, niets aan te doen en niet druk maken. We weten dat er nog meer bussen achter ons zijn vertrokken, dus die sluiten na ons aan.


Nog maar net in ons startvak en het begint te bewegen - blijkbaar is het startschot gevallen. Onze extra lagen laten we achter in een gekleurde plastic zak met startnummer - deze vinden we na de race terug bij een school waar we ons kunnen douchen+omkleden. Maar voor we daar aankomen, mogen we eerst nog 90KM langlaufen. Rustig gaan we achter de meute aan; nog niet net het startveld uit of het gaat heuvelop, 4KM lang heeeel langzaam.


Ik wring en wrik me heel rustig een weg tussen de deelnemers door - in de meute altijd de buitenbocht proberen te pakken, die gaat het snelst. Verder probeer ik mijn stokken heel te houden; een bekend fenomeen bij de Vasaloppet is gebroken stokken. De eerste KMs vliegen voorbij, ondanks dat het heel sloom gaat. Bij de 2e post (KM 24) krijg ik een inzinking, mijn lichaam begint stijf te worden en ik voel me licht in mijn hoofd. De 10 daaropvolgende KMs vind ik niet zo leuk.


Maar na de derde post lijk ik het mentaal te accepteren dat ik toch echt totaal 90KM moet afleggen en dat mijn lichaam dus maar beter kan meewerken.. De eerste helft is net file - dan heb je een flow te pakken en het volgende moment sta je bijna stil; snelle spoorwissel en je gaat weer door. Goed vooruitkijken en veel sporen wisselen dus!


Net over de helft wordt de sneeuw slechter van kwaliteit en zijn vooral de sporen compleet uitgekauwd. Op dat stuk zitten een aantal afdalingen en met ijs in het spoor is dat erg wiebelen. Ik besluit tussen de sporen af te dalen, glijd minder hard maar wel meer controle. Op dat stuk zijn velen onderuit gegaan en hebben velen mij ingehaald. 
Bij de start was ik er nog van overtuigd dat ik toch wel door moest stappen om op tijd binnen te kunnen zijn. Halverwege zie ik een klok en ga ik rekenen. Zelfs met een flinke tempo-dip ga ik het prima redden. Mijn zelfvertrouwen groeit enorm. Tweede helft komt er wat meer ruimte in de sporen en kan ik langere tijd mijn eigen tempo vasthouden.
In een treintje heb ik niet gezeten, maar ik hoor wel mensen in mijn trein. De verzorging is prima - ongeveer om de 10KM is er een post met drinken en stukjes brood. Voor de eerste twee uur heb ik mijn eigen drank meegenomen. Energievoorziening gaat dus prima! 

Tweede helft kan ik het tempo nog steeds lekker pittig houden. Op driekwart van de race ga ik nog maar ns rekenen - misschien red ik de tien uur wel. Adrenaline stijgt weer aanzienlijk. Vanaf nu is er vaak tussen de posten extra verzorging met water, bessensap, stukjes sinaasappel of penny-wafel. Dat is een welkome aanvulling want ik begin toch aardig leeg te raken.
Bij de laatste stop nog maar ns gerekend en misschien ga ik het binnen tien uur redden. Naar mijn idee gaat het allemaal niet meer zo snel en ik hoop dat ik niet veel van spoor hoef te wisselen (coördinatie laat het steeds meer af weten). Maar de gedachte dat ik voor zessen, dus in daglicht, binnen kan komen geeft weer een stoot energie. Dubbelstokken gaat weer prima en ook heuvelop heb ik nog kracht in de benen. Ik zou verwachten dat ik op die twee punten als eerste moet inleveren.
De laatste KMs zijn wel erg lang - kerktoren van Mora in het zicht en toch nog drie KM slingerend te gaan. Plots ben ik dan toch in het dorp, linksaf de winkelstraat in, voor de kerk langs, ik hoor Hollandse supporters die me herkennen, ik zwaai en werp ze een grote grijns toe en zet de eindsprint al dubbelstokkend in. 50 meter voor de meet - wat is dit gaaf, lawaai aan alle kanten, gejuich en de Zweedse "hejahejaas". Voor ik het weet ben ik over de meet - doodmoe en hyperventilerend (ik word tuurlijk weer emotioneel van zo'n finish) wil ik me eigenlijk neer laten ploffen zoals je dat op tv ziet.
Maar ik zie het niet zitten om met kramp in beiden benen nog weer op te moeten staan dus hang ik in de lussen van mijn stokken en hap naar adem. Hyperventilerend denk ik aan mijn eindtijd: slechts 9:12, dat had ik nooooit verwacht. Sjonges, wat was dit een mooi evenement. Genoten onderweg van de atmosfeer, omgeving en vooral uniek om hier mee te mogen+kunnen doen! 

Kortom: ik heb het gehaald - ik heb de grootste, oudste en langste klassieke langlaufwedstrijd in de wereld gedaan!

To wax or not to wax

In langlaufland zijn er twee kampen - het wax-kamp en no-wax-kamp. Volgens waxers ben je altijd sneller of wax-latten, zelfs met niet zulk hele goede (opgebrachte) wax. 

No-waxers zijn een stuk relaxter en maken zich geen zorgen over kleuren wax of percentages fluor. 

Mijn langlauf-ervaring beperkte zich tot no-wax latten; gewoon schubben als afzet. Op de Bielerhoehe maakte ik mijn eerste meters op klassiek gewaxte skating latten. Het glijden ging een stuk sneller maar heuvelop was het zwoegen. Nu zijn skating-latten niet ideaal voor het klassieken. Tussen deze twee technieken zitten grote verschillen en ook de latten zijn wezenlijk anders. Maar een stukje klassieken met skates gaat prima.


Afijn, zondag dus klassieken en geen enkele skate-pas is toegestaan, net zo min als rennen met de latten in je hand. Je moet de latten aan de voeten houden van begin tot eind.
Ons is aangeraden om de Vasaloppet toch zeker op wax latten te doen - dus heb ik bij Vasa Sport schoenen+wax-latten gehuurd. Goed beschouwd van de gekke om voor zo'n tocht latten te gaan huren...denk aan het huren van schaatsen voor de Elfstedentocht. Zo'n groots event, daar moet je voor trainen en op voorbereiden met je eigen materiaal..ik niet dus. Wel voorbereiden maar dan niet met eigen materiaal. 


Vandaag zaterdag, dag voor de wedstrijd - wax-stress!!! Welke wax, hoeveel lagen, hoeveel fluor... Afgelopen dagen hebben we rondgevraagd voor tips en zijn inmiddels wel een beetje waxmoe; maar tja, nu moet het echte werk nog gebeuren en kunnen we niet een laagje overslaan (toch?). In de kelder van het hotel, in zomer de biljartruimte, is een waxruimte ingericht. Met zo'n man of zes staan we gebogen over de latten en wisselen we tips en strijkijzer uit. 


Strategie:
Gliding: LF4 + LF6 en finish off met LF7 (profies gebruiken natuurlijk HF7)

Kickpart: VG35 (base layer) inbranden + V40 blue extra inbranden + meerdere lagen V45 violet special (= met blauw randje) + finish off voor koude start met dun laagje V40 blue extra

Vasaloppet try out

Vandaag een twintig kilometer op de Vasaloppet langgelauft - supermooi! Prima sneeuw, lekkere zon, temp tussen -4 en -7 graad.. we mogen hopen dat het zondag zelfde omstandigheden zijn!


Gisteravond laat aangekomen - vanochtend relaxed ontbeten en daarna de eerste waxsessie. We waren er toch de hele ochtend mee zoet. Voor een training hadden we nu genoeg lagen op de skies - voor de wedstrijd mogen we wat meer 'layers' aanbrengen; dus nog langer in het waxhok staan!


Na het waxen startnummers opgehaald;, daarna los gegaan op een gedeelte van het parkoers voor zondag. Samen met E (foto) en bevriende collega's van haar (NL en USA) hebben we de eerste KMs getrokken. 

langlaufsporen getrokken op Bielerhöhe

Afgelopen weekend teruggekomen van een weekje sneeuw. Deze keer een week met de familie+schoonfamilie van jongste broer naar Gaschurn geweest. Geen skiën of snowboarden maar een week lang langlaufen => KMs maken voor de Vasaloppet! Eerste twee dagen in het dal doorgebracht - erg mooi en leuk om naar volgend dorp te toeren. Helaas smolt de sneeuw behoorlijk weg bij temps boven nul. Bij Partenen, 5KM verderop in het dal, ging de lift omhoog naar de Bielerhöhe. De rest van de week daar mijn skiheil gezocht. Prachtig langlaufgebied op 2000m hoogte. Alle ingrediënten om mij die paar dagen prima te vermaken: paar loipes, berglandschap, witte omgeving, stilte en een avontuurlijke tunnelbus om er te komen. De hele week zonnig, behalve de laatste dag. Er was regen in het dal en sneeuw op de Bielerhöhe; dat betekende dat ik mocht spoorzoeken. Binnen no time was mijn eigen spoor dichtgesneeuwd/gewaaid; gelukkig was het zicht niet al te slecht dus kon ik op de gok de loipes na lopen. Het mocht de pret niet drukken en eind van de dag had ik nog redelijk wat KMs kunnen maken. Einde week waren de benen lekker vermoeid en de triceps behoorlijk gegroeid. Laat maar komen die 90KM as zondag!!