testing

Vandaag mijn eerste duurrit gedaan met eigen brouwsel. Als ik langer dan twee uur sport dan wil ik graag naast energie, ook mijn eiwitten aanvullen. Vandaag 4 uur op de fiets gezeten, mooie rit naar Kinderdijk langs Lek, dus mooie testmogelijkheid. De drank heb ik 7:1 aangemaakt; 7 delen koolhydraten en 1 deel proteine. Deze mix was deels met bekende koolhydraten van High Five en met soya proteine. Prima te drinken onderweg; beetje matte smaak maar kan altijd nog smaakmaker aan toegevoegd worden. Nu aan de hersteldrank met half-om-half koolhydraten/proteine, beetje zout + magnesium erbij. Voor de optimale hersteldrank mis ik nog de calcium. Glucosamine ga ik niet gebruiken - het is niet wetenschappelijk bewezen dat dat werkt. Volgende week komt mijn maltodextrine binnen en dan kan ik echt mijn eigen mix gaan maken! Tot nu toe, goede resultaten in hongergevoel en herstelgevoel.

geen sport - wel voeding

Vandaag rustdag gehouden wat betreft sport - maar me wel verdiept in sportvoeding. Normaliter koop ik van die dure potten poeders om mijn bidonnetjes mee te vullen tijdens trainingen. Koolhydraten als voornaamste bestanddeel van die poeders. Maar met het mooie weer fiets ik wat langer door de polder, ren wat langer door het bos dus moet mijn voeding aangepast worden. Koolhydraten aanvullen met eiwitten voor snellere energielevering en sneller herstel - dat klinkt als muziek in de oren. Echter die combi in zo'n pot poeder is nog een stukje duurder en de samenstellingen van de verschillende merken zijn zo verschillend. Tijd om een expert in te schakelen: sportmaatje Maryka maakt haar eigen voeding en weet alles van mengverhoudingen. Complete recepten voor basis energiedrank, energiedrank voor de lange training en hersteldrank heeft ze geblogt. Op basis van haar tips heb ik nu bestellingen geplaatst voor de ingredienten om mijn eigen sportvoeding te maken. Ik houd jullie op de hoogte met het mengen+experimenteren+testen!

Foto: Hawai 2006, Marc van der Kort

blaren

Tis toch van de gekke - loop je een wedstrijd zit de onderkant van je voeten onder de blaren. Vandaag was het weer zo ver; een halve marathon in/rondom Montfoort. Prachtig vlak parkoers door de polder met veel (tegen)wind. De eerste helft was grotendeels (schuin) wind mee, dus lekker laten rollen. Je raadt het al - de tweede helft was een stuk zwaarder. Dit werd een positieve split van maar liefst drie minuten langzamer in de tweede helft. Tijdens de race merkte ik het nog niet zo, maar eenmaal over de finish voelde ik mijn blaren flink! Het zal er gek uitgezien hebben dat ik half mank op de buitenkant van mijn voeten rond liep. Die blaren werden goed gemaakt met de mededeling dat ik derde dame was. Altijd leuk een podiumplek!